Trefwoorden
Het resultaat bewaren De zoekopdracht beperkenChildren’s Rights in the European Court of Human Rights – An Emerging Power Structure / Faye Jacobsen, Anette
Titel : Children’s Rights in the European Court of Human Rights – An Emerging Power Structure Documenttype: artikel Auteurs: Faye Jacobsen, Anette, Auteur Uitgegeven: Leiden [Netherlands] : Martinus Nijhoff Publishers Publicatiedatum: 2016 Tijdschrift: The International Journal of Children’s Rights, ISSN 0927-5568 Vol. 24, Iss. 3 Paginering : pp. 548-574 Taal : Engels (eng) Trefwoorden: Justitie:Kindvriendelijke justitie
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:AlgemeenSamenvatting: Juridisch onderzoek toont gemengde uitkomsten met betrekking tot de toepassing van een kindgecentreerde aanpak in uitspraken voor het Europese Hof van Mensenrechten. Vanuit een interdisciplinair perspectief worden tal van opmerkelijke zaken zichtbaar. Dit artikel onderzoekt de jurisprudentie van het Europese systeem vanuit een tweezijdige methodologie. Eerst en vooral blijkt een kwantitatieve beoordeling van arresten van het Hof van de afgelopen 10 jaar – verrassend genoeg – uit te wijzen dat het principe van het belang van het kind slechts recent wijd verspreid is. Dit rekening houdende met het feit dat dit principe reeds sinds 1988 werd ingeroepen. Ten twee wijst een diepgaande discoursanalyse uit dat geselecteerde landschapsmetingen aantonen hoe deze kindgecentreerde aanpak, in een aantal gevallen, een zekere status heeft verworven als voornaamste overweging. Dat in die mate dat het concurrerende beginselen buiten spel kan zetten betreffende de uitspraak van het vonnis. In de conclusie worden de twee verschillende onderzoeksluiken, zowel de statistische als kwalitatieve toetsing van beslissingen, gecombineerd om op die manier een beoordeling te kunnen bieden betreffende de kracht van kinderrechten naast andere belangen binnen de Europese mensenrechten. Summary: Legal research has shown mixed results regarding the application of a child-centred approach in judgments from the European Court of Human Rights. With an interdisciplinary perspective, however, a number of remarkable features become visible.This article explores case law from the European system with a blended methodology. First, a quantitative assessment of the Court’s judgments over the last decade reveals, surprisingly, that the child’s best interests doctrine has become widely used only recently, despite the principle being invoked as early as 1988. Secondly, an in-depth discourse analysis of selected landmark cases shows how the child-centred approach, in certain types of case, has gained status as the paramount consideration to the extent that it may sideline competing principles in the balancing exercise of adjudication. In the conclusion, the two types of enquiries, the statistical and the qualitative scrutiny of judgments, are combined to offer an assessment of the power of children’s rights alongside other interests in the European human rights machinery. Link naar een elektronische bron: http://booksandjournals.brillonline.com/content/journals/10.1163/15718182-024030 [...] Vaste link: http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=3047
Titel : Children's subjective well-being: International comparative perspectives Documenttype: artikel Auteurs: Bradshaw, Jonathan, Auteur ; Keung, Antonia, Auteur ; Gwyther, Rees, Auteur ; Goswami, Haridhan, Auteur Uitgegeven: Amsterdam [Nederland] : Elsevier Publicatiedatum: 2011 Tijdschrift: Children and Youth Services Review Vol. 33, No. 4 Paginering : p. 548–556 Taal : Engels (eng) Trefwoorden: Gezondheid en welzijn:Algemeen
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:Algemeen
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:Verenigd KoninkrijkSamenvatting: We worden door het VN Verdrag inzake de Rechten van het Kind opgedragen om rekening te houden met de standpunten van kinderen. Een manier om dit te doen is om kinderen vragen te stellen over hun leven in een steekproef. Deze paper is een vergelijking van de resultaten die werden verkregen uit steekproefvragen over het subjectieve welzijn van kinderen op twee contrasterende analyseniveau’s – internationaal macroniveau (EU 29) en nationaal microniveau (Engeland). Op beide niveau’s wordt het welzijn van kinderen benaderd in termen van drie subjectieve niveau’s: (1) persoonlijk welzijn, (2) relationeel welzijn en (3) welzijn op school. Op het microniveau wordt er ook onderzoek gedaan naar het welzijn in de buurt. De resultaten tonen aan dat het persoonlijke welzijn op het macroniveau geassocieerd wordt met het materiaal en de woonomstandigheden, maar niet met familiale relaties of de familiestructuur. Welzijn op school wordt met geen enkele variabele geassocieerd. Subjectieve gezondheid wordt enkel geassocieerd met familiestructuur. Hoewel vele demografische en socio-economische eigenschappen van kinderen geassocieerd worden met hun welzijn in de vier domeinen op het microniveau, verklaren deze factoren slecht een klein aandeel van de variatie in deze welzijnsdomeinen. Summary: We are enjoined by the United Nations Convention on the Rights of the Child to take account of the views of children. One way this can be done is by asking children about their lives in sample surveys. This paper is a comparison of the results obtained to sample survey questions on subjective well-being of children at two contrasting levels of analysis—international macro (European Union 29) and national level micro (England). At both levels, children's well-being is accessed in terms of three subjective domains: (1) personal well-being, (2) relational well-being, and (3) well-being at school. At the micro level we also explore neighbourhood well-being. The results show that at the macro level personal well-being is associated with the material and housing circumstances but not family relationships or family structure. Well-being at school is not associated with any variable. Subjective health is only associated with family structure. At the micro level, although many of the demographic and socio-economic characteristics of children are found to be associated with their well-being in the four domains, these factors explain only a small amount of the variation in these well-being domains. Link naar een elektronische bron: http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0190740910001544 Vaste link: http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=1470
Titel : Citizenship, immigration, and the European social project: rights and obligations of individuality Documenttype: artikel Auteurs: Nuhoğlu Soysal, Yasemin, Auteur Uitgegeven: Hoboken [USA] : Wiley-Blackwell Publicatiedatum: 2012 Tijdschrift: The British Journal of Sociology Vol. 63, No. 1 Paginering : p. 1–21 Taal : Engels (eng) Trefwoorden: Kinderen in kwetsbare situaties:Migratie:Algemeen
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:Algemeen
Mensenrechten:Burgerlijke en politieke rechten:AlgemeenSamenvatting: Zoals T.H. Marshall het zich voorstelde was het sociale burgerschap een correctie voor het onrecht veroorzaakt door de kapitalistische markt. Aanspraken en bescherming, gegarandeerd door de welvaartsstaat zouden sociale en economische uitsluiting voorkomen, wat door burger- en politieke rechten alleen niet verzekerd kan worden. Bijgevolg zouden zulke beschermingsmaatregelen de sociale cohesie en solidariteit verzekeren, net zoals een productieve economie en markt. De Europese welvaartsstaten hebben op succesvolle wijze deze formule gevolgd voor het merendeel van de periode na Wereldoorlog II. Echter, in de laatste decennia zijn er significante veranderingen opgetreden. De betekenissen van ‘werk’ en ‘arbeider, waar de welvaartsstaat op is gebaseerd, zijn veranderd – flexibiliteit, risico en onzekerheid zijn definiërende elementen geworden van het arbeidersbestaan. De welvaartsstaat zelf heeft ook een transformatie ondergaan, en is in toenemende mate verschoven van een systeem van ‘passieve uitkeringen’ naar een systeem van ‘sociale investeringen’ in het menselijk kapitaal. Deze ontwikkelingen worden gekoppeld aan een grotere nadruk op onderwijs in het ‘actieve burgerschap’ dat deelnemende individuen voor ogen heeft die aanpasbaar zijn aan een toenemende geglobaliseerde samenleving en klaar zijn om bijdragen te maken op het lokale, nationale en transnationale niveau. Het opkomende Europese sociale project is gebaseerd op een herschikking van deze onderdelen: werk, sociale investeringen en actieve participatie. In dit artikel overweegt de auteur de implicaties van dit project voor immigrantenpopulaties, vooral in Europa, en voor de concepten van burgerschap en mensenrechten in het algemeen. In tegenstelling tot de recente kritieken op de neoliberale ommekeer en de terugkeer naar burgerschapsprojecten die de natie-staat centraal stellen in Europa, benadrukt de auteur de bredere tendensen in de periode na Wereldoorlog II, die een significante verandering aantonen in de funderingen van goed burgerschap en sociale rechtvaardigheid. Het nieuwe sociale project ontwikkelt een model van burgerschap dat de individualiteit en de daaraan verbonden transformatieve capaciteit als een collectief goed privilegieert. Aldus, terwijl de grenzen en vormen van participatie in de samenleving verzet worden, plaatst dit project tezelfdertijd een last op het individu in plaats van op de staat. De verplichting om de sociale cohesie en solidariteit te verzekeren brengt niet alleen nadelen mee voor niet-Europese migranten maar ook voor ‘mindere’ Europeanen. De auteur besluit dat in plaats van mensenrechten en burgerschap te behandelen als een dichotomie, men beter aandacht zou kunnen besteden aan hun vesrtrengelde gebruiken om hun contingente prestaties en mogelijke uitbreiding van het burgerschap in Europa te begrijpen. Summary: As envisioned by T.H. Marshall, social citizenship was a corrective to the injustices caused by the capitalist market. Entitlements and protections guaranteed by the welfare state would prevent social and economic exclusions that civil and political rights, on their own, simply could not. Such protections consequently would ensure social cohesion and solidarity, as well as a productive economy and market. European welfare states successfully followed this formula for the most part of the post-World War II period, However the last couple of decades witnessed significant changes. For one, the very meaning of ‘work’ and ‘worker’ on which the welfare state is based has changed – flexibility, risk, and precariousness have become defining elements of working life. The welfare state itself has gone through a transformation as well, increasingly moving away from a system of ‘passive benefits’ to ‘social investment’ in human capital. These developments are coupled with an emphasis on education in ‘active citizenship’, which envisions participatory individuals who are adaptable in an increasingly globalized society, and ready to contribute at local, national and transnational levels. The emergent European social project draws on a re-alignment between these strands: work, social investment, and active participation. In this article, I consider the implications of this project for immigrant populations in Europe in particular and for the conceptions of citizenship and human rights in general. In contrast to the recent commentary on the neoliberal turn and the return of nation-state centered citizenship projects in Europe, I emphasize the broader trends in the post-World War II period that indicate a significant shift in the very foundations of good citizenship and social justice. The new social project transpires a citizenship model that privileges individuality and its transformative capacity as a collective good. Thus, while expanding the boundaries and forms of participation in society, this project at the same time burdens the individual, rather than the state, with the obligation of ensuring social cohesion and solidarity, disadvantaging not only non-European migrants but also the ‘lesser’ Europeans. The new social project brings into focus the relationship between universalistic individual rights and their effective exercise. I conclude that rather than treating human rights and citizenship as a dichotomy we should pay attention to their entangled practice in order to understand the contingent accomplishments and possible expansions of citizenship in Europe. Link naar een elektronische bron: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1468-4446.2011.01404.x/full Vaste link: http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=1509
Titel : Civil Society Participation and EU Children's Rights Policy Documenttype: artikel Auteurs: Iusmen, Ingi, Auteur Uitgegeven: New York [USA] : Taylor and Francis Publicatiedatum: 2012 Tijdschrift: Journal of Civil Society Vol. 8 Paginering : p. 137 - 154 Taal : Engels (eng) Trefwoorden: Beleid:Kinderrechtenbeleid:Algemeen
Kinderrechten (algemeen):Kinderrechtenverdragen:Verdrag inzake de Rechten van het Kind:Verdrag inzake de Rechten van het Kind (VRK)
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:AlgemeenSamenvatting: Sinds 2006 heeft de Europese Commissie de bevordering van kinderrechten binnen en buiten de Unie omarmd door het opnemen van de maatschappelijke organisaties in de beleidsprocessen van de Europese Unie (EU). Dit artikel onderzoekt kritisch de impact van de participatie van kinderrechtenorganisaties aan de beleidsprocessen met betrekking tot de EU-kinderrechtenagenda. Er wordt gesteld dat een ‘gespleten’ patroon van maatschappelijk engagement tevoorschijn kwam met betrekking tot de interne en externe EU beleidsdimensies: terwijl de Commissie voor externe diensten een gestructureerde en inclusieve relatie ontwikkelde met de kinderorganisaties, heeft de Directorate General Justice ervoor gezorgd dat diezelfde stakeholders ontmoedigd werden. Er wordt gesteld dat het ‘gespleten’ patroon van maatschappelijk engagement leidde tot de aanname van divergente beleidskaders voor kinderrechten op het niveau van de Commissie en tot het limiteren van de Europeaniseringseffecten op binnenlands niveau. Ten slotte heeft de uitval van de maatschappelijke stakeholders met betrekking tot de interne beleidspolitiek van de EU de capaciteit van de Commissie ondermijnd om de abstracte principes van het VN Verdrag voor de rechten van het kind te vertalen in concrete maatregelen die echt een verschil zouden maken in de praktijk van het leven van kinderen. Summary: Since 2006, the European Commission has embraced the promotion of children's rights inside and outside the Union by including civil society organizations in the European Union's (EU) policy processes. This article critically examines the impact of the participation of child rights’ organizations on the policy processes regarding the EU child rights agenda. It is argued that a ‘bifurcated’ pattern of civil society engagement has emerged in relation to EU internal and external policy dimensions: While Commission external services developed a structured and inclusive relationship with children's organizations, Directorate General Justice, on the other hand, has ended up disengaging the same stakeholders. It is argued that the ‘bifurcated’ pattern of civil society engagement entailed the adoption of divergent policy frames on children's rights at the Commission level and limited the Europeanization effects at the domestic level. Last but not least, the fallout of civil society stakeholders regarding EU internal policy has undermined the Commission's capacity to translate the abstract principles contained in the UN Convention on the Rights of the Child into concrete measures that would really make a difference on the ground to children's lives. Link naar een elektronische bron: http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/17448689.2012.705692 Vaste link: http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=2460
Titel : Coming of Age? Children's Rights in the European Union Documenttype: artikel Auteurs: Stalford, Helen, Auteur ; Drywood, Eleanor, Auteur Uitgegeven: Alphen aan den Rijn [Netherlands] : Kluwer Law International Publicatiedatum: 2009 Tijdschrift: Common Market Law Review Paginering : 143-172 Taal : Engels (eng) Trefwoorden: Beleid:Kinderrechtenbeleid:Algemeen
Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Europa:AlgemeenSamenvatting: Het doel van dit artikel is om de gevolgen van de ontwikkelingen te overwegen en om kritisch te evalueren in welke mate ze wijzen op een afwijking van de onsamenhangende aanpak die EU-activiteit heeft gekenmerkt in het verleden, en op een verschuiving naar een meer strategische poging om om te gaan met zaken rond kinderrechten. De discussie zal opgebouwd worden rond drie stellingen. Allereerst, dat de EU-interventie in de kinderrechtenarena op dit moment gebrek heeft aan inhoud en toegevoegde waarde; het voegt weinig toe aan de bestaande mechanismen op nationaal en internationaal niveau, en kan zelfs ondermijnen. Ten tweede, dat de rechten van kinderen op EU-niveau tot nu toe ontwikkeld werden in een theoretische en empirische vacuüm zonder overtuigende ideologische fundament die eraan ten grondslag liggen. En ten derde, dat het ontbreken van een coherente toezichtmechanisme op EU-niveau inhoudt dat eventuele schendingen van de rechten van kinderen door de lidstaten, of zelfs door de instellingen zelf, moeilijk te identificeren zijn en niet effectief bestraft kunnen worden. Summary: The aim of this paper is to consider the implications of the developments and to critically evaluate the extent to which they signal a departure from the desultory approach that has characterized EU activity in the past, and a move towards a more strategic endeavour to engage with children’s rights issues. The discussion will be framed around three main contentions. First, that EU intervention in the children’s rights arena at present lacks substance and added value; it adds little to, and may even undermine, existing mechanisms at national and international level. Secondly, that children’s rights at EU level have thus far evolved in a theoretical and empirical vacuum with no persuasive ideological foundation underpinning them. And thirdly, that the absence of any coherent monitoring mechanism at EU level implies that any violations of children’s rights by the Member States or, indeed, by the institutions themselves are difficult to identify and cannot be effectively sanctioned. Link naar een elektronische bron: http://www.kluwerlawonline.com/abstract.php?area=Journals&id=COLA2009005 Vaste link: http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=2606 Commission Communication (COM(2011)173 final) of 5 April 2011 on an EU Framework for national Roma integration strategies up to 2020 / European Union - European Commission
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
Permalink
