
| Titel : |
Forced conscription of children during armed conflict: Experiences of former child soldiers in northern Uganda. |
| Documenttype: |
artikel |
| Auteurs: |
Vindevogel, Sofie, Auteur ; Coppens, Kathleen, Auteur ; Derluyn, Ilse, Auteur ; De Schryver, Maarten, Auteur ; Loots, Gerrit, Auteur ; Broekaert, Eric, Auteur |
| Uitgegeven: |
Amsterdam [Nederland] : Elsevier |
| Publicatiedatum: |
2011 |
| Tijdschrift: |
Child Abuse & Neglect Vol. 35, Nr. 7 |
| Paginering : |
p. 551-562 |
| Taal : |
Engels (eng) |
| Trefwoorden: |
Kinderen in kwetsbare situaties:Geweld / uitbuiting:Gewapend conflict:Kindsoldaten Kinderrechten (inter)nationaal:Landen en regio's:Afrika:Uganda
|
| Samenvatting: |
Een gewapende strijd tijdens de jeugdjaren is een vorm van kindermisbruik. Het kan leiden tot ernstige schade, zoals post-traumatische stressstoornissen. Het inherente emotionele misbruik en het (niet-)handelen van hulpverleners kan een verstoring teweeg brengen van het gedrag, het verstandelijke, het emotionele of de mentale toestand van het kind. Op basis van een standaard vragenformulier, werden negentien voormalige kindsoldaten geïnterviewd in een rehabilitatiecentrum. De redenen voor hun rekrutering waren onder meer: vrijwillig (8), haat voor de vijand (wraak) (5), het beeld van een vrijheidsstrijder te worden (martelaarschap) (9), om hun familie te ondersteunen (3). Eén kind werd ontvoerd, zeven sloten zich aan uit vrees om door de “vijand” ontvoerd te worden, en in vijf gevallen werd een familielid gedood door een “vijand” of een eigen groep. De kinderen werden betrokken in handarbeid (15), bewaking (15), vechten aan de frontlinie (7), het maken van bommen (5), het plaatsen van zee/landmijnen (5) en radio en communicatie (2). Vijftien werden getraind in vuurwapens en 14 in zelfvernietiging. Twaalf kinderen vluchtten of probeerden dit, en 11 van hen weigerden te gehoorzamen of gaven weerwoord. Dit gaf aanleiding tot allerlei straffen, waaronder keukendienst, slagen, opsluiting, chantage, of doodsbedreigingen. Een meerderheid van de kinderen was droevig of emotioneel overstuur wanneer ze zich hun moeder en familie herinnerden. Het betrekken van kinderen in een oorlog, om welke “rechtvaardiging” dan ook, moet altijd gezien worden als dwang, aangezien zij niet echt hun acties in oorlog kunnen inschatten. Het zijn de volwassen die voor hen zorgen die de verantwoordelijkheid moeten opnemen. De volgende definitie voor het misbruik van kinderen in gewapend conflict wordt voorgesteld: “De betrokkenheid van afhankelijke en op het vlak van ontwikkeling onvolwassen kinderen en adolescenten, in een gewapend conflict dat zij niet werkelijk verstaan, waarin zij niet in staat zijn een geïnformeerde toestemming te geven en die een negatief effect heeft op het recht van het kind op een ongehinderde groei en identiteit als kind.” Een stevige overeenstemming op internationaal vlak is noodzakelijk voor richtlijnen inzake de lagere leeftijdslimiet voor de rekrutering van kinderen in gewapende conflicten.
Het volledige onderzoek werd ook opgenomen in deze databank, onder volgende link: http://www.kekidatabank.be/opac/index.php?lvl=notice_display&id=581 |
| Summary: |
Armed combat in childhood is a form of child abuse. It may lead to serious consequences, including post-traumatic stress disorder. The inherent emotional abuse and acts or omissions by caregivers may cause behavioural, cognitive, emotional or mental disorder in the child. Nineteen former child soldiers were interviewed in a rehabilitation centre using a standard questionnaire. Reasons for recruitment included: volunteered (18), hatred of enemy (revenge) (5), virtue of being a freedom fighter (martyrdom) (9), as a means of supporting their family (economic) (3). One child was abducted, 7 joined for fear of the ‘enemy’ abducting them, and in 5 a family member was killed by ‘enemy’ or own group. The children were involved in manual labour (15), guard duty (15), front-line fighting (7), bomb manufacture (5), setting sea/land mines (5) and radio and communication (2). Fifteen were trained in firearms and 14 in self-destruction. Twelve children attempted to or did run away and 11 refused to obey orders or argued. This led to various punishments, including kitchen duty, beatings, imprisonment, blackmail or death threats. A majority of the children felt sad and emotionally upset when they remembered their mother and family. Children's involvement in war, whatever the ‘justifications’ may be, should always be considered as forced, as they cannot truly comprehend their action in war. The responsibility must be taken by the adult caregivers. The following definition of the abuse of children in armed conflict is proposed: ‘The involvement of dependent, developmentally immature children and adolescents in armed conflict they do not truly comprehend, to which they are unable to give informed consent, and which adversely affects the child's right to unhindered growth and identity as a child’. Firm international agreement on guidelines for the lower age limit of recruitment of children into armed forces is required.
The full study can also be found in this database: http://www.kekidatabank.be/opac/index.php?lvl=notice_display&id=581 |
| Vaste link: |
http://www.kekidatabank.be/index.php?lvl=notice_display&id=1141 |
|